ყველაფერი ასტრონომიის შესახებ
კვლევის ჩარჩოებში მეცნიერები განიხილავდნენ ე.წ. უსასრულო ინფლაციური მულტისამყაროს თეორიას, რომელშიც დამზერადი სამყარო წარმოდგენილია ბუშტის სახით უფრო დიდ და სწრაფად გაფართოებად(ანუ ინფლაციურ) მულტისამყაროში.
ცოტა ფანტაზია და ობიექტში შეიძლება „ვარსკვლავური ომების“ კოსმოსური ხომალდი ამოვიცნოთ, თუმცა ისიც კარგად ვიცით თუ რა სურპრიზების მოწყობა შეუძლია ბუნებას. თუნდაც სახე მარსზე ან იაპონური ატლანტიდა( Peter Lindberg-ის ფოტო).
ივლისის დასასრული და აგვისტოს დასაწყისი მზის მაღალი აქტიურიობით გამოირჩევა, რაც მზის ზედაპირზე მომხდარი მძლავრი ანთებებით არის გამოწვეული. ასტრონომებმა დააფიქსირეს, რომ მზის ატმოსფეროში ენერგიის ნაკადები გამოიყო 29 ივლისს, 2 აგვისტოს და კიდევ უფრო მძლავრი ანთებები იქნება 5 აგვისტოს.
25 ივლისს მზის დინამიკის ობსერვატორიამ(SDO) მზის ზედაპირზე ”სმაილიკის” ფოტო და ვიდეო გადაიღო. ”ალბათ, მზე – ბედნიერი და კმაყოფილი ვარსკვლავია, რადგან იცინის” – ხუმრობენ ამერიკის კოსმოსური სააგენტოს თანამშრმომლები. მზის ლაქებს ნამდვილდ შეუძლიათ უცნაური ფიგურების დახატვა მნათობის ზედაპირზე, რითაც მათ განსაკუთრებულ ხასიათსაც კი სძენენ.
უსასრულო, ხვრელთან მეორე კოსმოსური სიჩქარე(დედამიწის მიზიდულობის ძალის გადასალახავად საჭიროა, რომ ობიექტმა იმოძრაოს მეორე კოსმოსური სიჩქარით – 11 კმ/წმ, მზისთვის 600 კმ/წმ. რაც უფრო მასიურია ციური სხეული მით მეტი სიჩქარეა საჭირო მისგან თავის დასაღწევად)…
19 ივლისის დილას საფრანგეთის ბრეტანის მთელი რეგიონი უცნაური მოვლენის მოწმე გახდა. 5:20 წუთზე ცაში შეიმჩნეოდა თეთრი ნათება, რომელიც შდემდეგ ელვარე, ნარინჯისა და ვარდისფერ, კუდიან სფეროებად გადაიქცა.
ნეპტუნი თავისი ღერძის გარშემო ერთ სრულ ბრუნს თითქმის 16 საათში აკეთებს. ამიტომ მზის სისტემის უშორესი გაზური გიგანტის ეს 4 ფოტო გადაღებული ოთხ საათიანი ინტერვალებით ერთ ნეპტუნისეულ დღეს ფარავს(Hubble).
ასეულობით გალაქტიკაზე 5 წლიანი დაკვირვებების მერე, ასტრონომებმა დაასკვნეს, რომ შავი ხვრელების უმრავლესობა გალაქტიკების შერწყმის დროს არ გაჩენილან. მათ უმრავლესობას ცენტრში ზემასიური ხვრელი აქვს. ზოგჯერ ამ ხვრელების მასა რამდენიმე მილიარდჯერ აჭარბებს მზის მასას. ისინი პერიოდულად აქტიურები ხდებიან ხოლმე.
სპირალური, გალაქტიკების ყველაზე გავრცელებული ტიპი. ისინი ასტრონომებისთვის სტატისტიკური ინფორმაციის ყველაზე მდიდარ წყაროებს წარმოადგენენ(NASA, ESA, ჰაბლის მემკვიდრეობა(STScI/AURA)-ESA/Hubble Collaboration)).