Astronet.Ge

28.11.2024.

 ნეიტრალური წყალბადის გაჩენა სამყაროს ადრეულ ევოლუციასა და ე.წ. რეკომბინაციის ეპოქას უკავშირდება. დიდი აფეთქებიდან პირველ წუთებში

 ასტრონომთა საერთაშორისო ჯგუფმა, ევროპული რადიოტელესკოპის – LOFAR, საშუალებით რუკა შეადგინა, რომელიც თითქმის 63 ათასი წყაროს, მათ შორის, შორეული გალაქტიკებისა და ზემასიური შავი

 ოქრო, კაცობრიობას მთელი მისი ისტორიის მანძილზე სდევს თან. სხვადასხვა ხალხის მითებსა და ლეგენდებში ის თითქმის არასდროს არის უბრალოდ ლითონი:

 იწვევს თუ არა ატმოსფერული რეფრაქცია ვარსკვლავების ციმციმს?

 “DUNE” წიგნის ციური სხეულები

 ასტრონომებმა გაარკვიეს, როგორ წარმოიქმნა გალაქტიკების შორეულ გროვაში, გიგანტური ვიოლინოს გასაღების (Treble Clef) მსგავსი უჩვეულო სტრუქტურა.

 ადრე მეცნიერები თვლიდნენ, რომ მას შემდეგ, რაც მზე წითელ გიგანტად და შემდეგ თეთრ ჯუჯად გადაიქცევა, სისტემის პლანეტების ნაწილი მაინც გადარჩება.

 მეცნიერებმა ბნელ მატერიაზე საუბარი მაშინ დაიწყეს, როცა შენიშნეს, რომ ირმის ნახტომის გარე ნაწილში

 SETI-ს მკვლევრებმა განაცხადეს პირველი შედეგების შესახებ, რომლებიც მიიღეს მზის საპირისპიროდ მდებარე ცის უბანში

 (ფოტოზე დიაფრაქციული სხივებით ახლო ფონური ვარსკლავია) ჯეიმს ვების სახელობის კოსმოსურმა ტელესკოპმა გალაქტიკა აღმოაჩინა, საიდანაც ყველაზე შორეული სწრაფი რადიოანთება – FRB

 გაშვების შემდეგ რაკეტა არ ქრება: მისი ნაწილები კიდევ დიდი ხნით რჩება ორბიტაზე, ხოლო შემდეგ, ატმოსფეროში იჭრება.

 ასტრომოყვარულმა ჟოელ ლაპუანმა, კანადის თანამგზავრული რუკების შესწავლისას შემთხვევით აღმოაჩინა უზარმაზარი მრგვალი სტრუქტურა, რომელიც დაახლოებით 390 მილიონი წლის წინ ჩამოვარდნილი კოსმოსური

 დრაკონიდები – ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს მეტეორთა ნაკადია, რომლის წყარო პერიოდული კომეტა 21P/ჯაკობინი-ცინერია.

 რა ფერისაა სამყარო?

 მზესთან ყველაზე ახლოს შემჩნეველ ობიექტებს შორის რეკორდს 1887 წლის დიდი სამხრეთული კომეტა ინარჩუნებს

 კოსმოსი კინოში, როგორც წესი, ეფექტურად კლავს: ადამიანი წამიერად იყინება, ფეთქდება ან ყინულის ნატეხად იქცევა.

 დედამიწისგან განსხვავებით, პოტენციურად სიცოცხლის გაჩენისთვის თავსებადი ეგზოპლანეტების უმრავლესობა ნაკლებად ხელსაყრელი შეიძლება აღმოჩნდეს

 “სად არიან ყველანი?” (But where is everybody?) – ასე ჟღერს ერთ მოკლე ფრაზაში პარადოქსი, რომელიც იტალიელმა ფიზიკოსმა ენრიკო ფერმიმ 1950 წელს

 როდესაც ვცდილობთ სმარტფონით გადავიღოთ ჰორიზონტთან მდებარე გიგანტური მთვარე, ფოტოზე მხოლოდ პატარა

 ევროპის კოსმოსურმა სააგენტომ, ქალწულის თანავარსკვლავედში მდებარე გალაქტიკა NGC 4698-ის ფოტო გამოაქვეყნა.