ყველაფერი ასტრონომიის შესახებ
უსასრულო, ხვრელთან მეორე კოსმოსური სიჩქარე(დედამიწის მიზიდულობის ძალის გადასალახავად საჭიროა, რომ ობიექტმა იმოძრაოს მეორე კოსმოსური სიჩქარით – 11 კმ/წმ, მზისთვის 600 კმ/წმ. რაც უფრო მასიურია ციური სხეული მით მეტი სიჩქარეა საჭირო მისგან თავის დასაღწევად)…
ასეულობით გალაქტიკაზე 5 წლიანი დაკვირვებების მერე, ასტრონომებმა დაასკვნეს, რომ შავი ხვრელების უმრავლესობა გალაქტიკების შერწყმის დროს არ გაჩენილან. მათ უმრავლესობას ცენტრში ზემასიური ხვრელი აქვს. ზოგჯერ ამ ხვრელების მასა რამდენიმე მილიარდჯერ აჭარბებს მზის მასას. ისინი პერიოდულად აქტიურები ხდებიან ხოლმე.
მოლეკულარულ ღრუბელზე დაკვირვების დროს, რომელიც Cepheus B-ს სახელითაა ცნობილი და დედამიწიდან 2400 სინათლის წლითაა დაშორებული, გაირკვა, რომ იქ ახალი ვარსკვლავების დიდი რაოდენობით გაჩენის მიზეზი რადიოაქტიური გამოსხივებაა.
ნეპტუნი თავისი ღერძის გარშემო ერთ სრულ ბრუნს თითქმის 16 საათში აკეთებს. ამიტომ მზის სისტემის უშორესი გაზური გიგანტის ეს 4 ფოტო გადაღებული ოთხ საათიანი ინტერვალებით ერთ ნეპტუნისეულ დღეს ფარავს(Hubble).
როგორ გამოიყურება დედამიწა, თუ მას მერკურის ზედაპირიდან შევხედავთ? ეს ავტომატურმა კოსმოსურმა თანამგზავრმა ”მესენჯერმა” გაარკვია.
მზის კოსმოსურმა ობსერვატორია SOHO-მ კომეტის ”თვითმკვლელობა” გადაიღო. მზის მახლობელს ეძახიან კომეტებს, რომლებიც ჩვენს მნათობთან ახლოს მოძრაობენ – ზოგიერთი მათგანი მას რამდენიმე ათასეული კილომეტრითც კი უახლოვდება.
სპირალური, გალაქტიკების ყველაზე გავრცელებული ტიპი. ისინი ასტრონომებისთვის სტატისტიკური ინფორმაციის ყველაზე მდიდარ წყაროებს წარმოადგენენ(NASA, ESA, ჰაბლის მემკვიდრეობა(STScI/AURA)-ESA/Hubble Collaboration)).
ამ შთამბეჭდავ მთვარის პეიზაჟზე კარგად ჩანს, თუ როგორ ეცემა კრატერ ტიხოს ცენტრალური პიკის ჩრდილი მთვარის ზედაპირს, მზის ამოსვლის დროს.
ედგარ მიჩელი საკმაოდ ცნობილი პიროვნებაა ამერიკაში. 1971 წელს მან მონაწილეობა მიიღო აპოლონების მისიაში და გახდა მეექვსე ადამიანი, რომელმაც მთვარეზე დაადგა ფეხი. მიჩელი – რეკორდსმენი ასტრონავტებს შორის, კრატერ ფრა მაუროს ტერიტორიაზე და შესაბამისად მთვარეზე 9 საათი და 17 წუთი გაატარა.