ავსტრიის მეცნიერებისა და ტექნოლოგიების ინსტიტუტის (ISTA), ჰარვარდ-სმიტსონის ინსტიტუტის ასტროფიზიკის ცენტრის მეცნიერებმა,
კატეგორია: ვარსკვლავი
სფერული ვარსკვლავთგროვა NGC 6752
ფარშევანგის თანავარსკვლავედში, ჩვენიდან 13 ათასი სინათლის წლის მანძილზე, ირმის ნახტომის
სირიუსი
სირიუსი (ლათ. Sirius), თანავარსკვლავედ დიდი ქოფაკის α – ღამის ცის
ელვარე კენტავრის ალფა
ამ პეიზაჟის მთელ მარცხენა ნაწილს ცენტავრის ალფას ნათება იკავებს, ის ერთ-ერთი ყველაზე კაშკაშა ვარსკვლავია ღამის ცაზე.
ღამის ცის 25 ყველაზე ელვარე ვარსკვლავი
ზოგიერთი ელვარე ვარსკვლავის სახელი დამწერლობის გაჩენის ეპოქის დროინდელია.
ცეფეიდები – ასტრონომების კოსმოსური შუქურები
მეზღვაურები ორიენტირებას საზღვაო შუქურებით ახერხებენ, ასტრონომები კი კოსმოსურ შუქურებს მანძილების დასადგენად იყენებენ. კოსმოსში ასეთი შუქურების სახით გვევლინებიან პულსირებადი ცვლადი ვარსკვლავები – ცეფეიდები.
სრულად დაბნელებული მზის გვირგვინი
მზის გვირგვინი, მხოლოდ მზის დაბნელების სწრაფად წარმავალი სრული ფაზის დროს
პირველი ვარსკვლავები
ჯერ კიდევ 20 წლის წინ 7 მილიარდ წელზე უფრო ხნიერი გალაქტიკების ძალიან მცირე რაოდენობა იყო ცნობილი(ეს ზღვარი შეესაბამება კოსმოლოგიურ წითელ წანაცვლებას, რომელიც აჭარბებს ერთს). ზოგიერთი მეცნიერი ეჭვობდა კიდეც, უფრო ძველი ვარსკვლავური გროვები(გალაქტიკები) გაცილებით მეტი რაოდენობით უნდა ყოფილიყვნენ კოსმოსში.
ტარანტული და მისი მონსტრები
დაახლოებით 170 ათასი სინათლის წლის მანძილზე დედამიწიდან,