
ასტრონომებმა ჩვენი გალაქტიკის გარშემო არსებულ გიგანტურ რენტგენულ ბუშტებს ახსნა მოუძებნეს. მათაი ნაშრომი გამოქვეყნდა სპეციალურ ნაკრებში „სიმპოზიუმ ფერმი 2011-ის ნაშრომები“, პრეპრინტი კი საიტზე arXiv.org.
ყველაფერი ასტრონომიის შესახებ

ასტრონომებმა ჩვენი გალაქტიკის გარშემო არსებულ გიგანტურ რენტგენულ ბუშტებს ახსნა მოუძებნეს. მათაი ნაშრომი გამოქვეყნდა სპეციალურ ნაკრებში „სიმპოზიუმ ფერმი 2011-ის ნაშრომები“, პრეპრინტი კი საიტზე arXiv.org.
ჩახვეული წრე, რომელმაც ასტრონომების ინტერესი გამოიწვია, 650 სინათლის წლის ზომისაა. ამ კადრზე, მოყვითალო რვიანისებური წრე, თითქმის ჰორიზონტალურ მდგომარეობაშია, ოდნავ დახრილი მარჯვენა მხარეს.

ნასას კოსმოსურმა ტელესკოპმა ჩვენს გალაქტიკაში იშვიათი ტიპის ვარსკვლავების პოპულაცია აღმოაჩინა, რომელთაც ასტრონომები „ჩამორჩენილ ცისფერ“(1) ვარსკვლავებს უწოდებენ. ამ უჩვეულო ვარსკვლავებმა ასეთი სახელი იმიტომ მიიღეს, რომ მათი განვითარების „დამუხრუჭებისა“ და კაშკაშა ნათების გამო, ისინი უფრო ახალგაზრდად გვეჩვენება, ვიდრე არიან სინამდვილეში.
მომავალში ასტრონომები, რომლებიც დედამიწაზე ცხოვრობენ, ვეღარ შეძლებენ ადრეული სამყაროს ევოლუციის, კერძოდ კი დიდი აფეთქების შესწავლას, ამას მათ მაგივრად თანამედროვე თანამედროვე ასტრონომები გააკეთებენ.
ნასას მეცნიერებმა აღმოაჩინეს ვარსკვლავი, რომელიც თავის ძველ კომპანიონს გაექცა. ის მაღალი სიჩქარით მოძრაობს გაზისა და მტვრის ვარსკვლავურ ღრუბელში და რკალის მაგვარ ტალღას წარმოქმნის(ყვითელი რკალი ფოტოზე).
წყალბადის განაწილება გალაქტიკა M51-ში . “მორევი” იქცა ერთ-ერთ შესადარებელ ნიმუშად, რომელმაც დაამტკიცა ახალი მეთოდის მართებულობა უხილავი მასიური ობიექტების ძებნის საქმეში(ჯვრით ნაჩვენებია თანამგზავრი გალაქტიკა)(ილუსტრაცია Sukanya Chakrabarti/UC Berkeley).

მეცნიერებმა პოტსდამის ასტროფიზიკის ინსტიტუტიდან ჩვენს გალაქტიკაში აღმოაჩინეს სხვა უფრო მცირე, მეზობელი გალაქტიკის ნარჩენები. აღმოჩენილ ვარსკვლავთა ჯგუფს მერწყულის ნაკადი უწოდეს.

ასტრონომებმა პირველად აღმოაჩინეს პლანეტა, რომელიც ჩვენი გალაქტიკის ფარგლებს გარეთ ჩამოყალიბდა. იუპიტერისმაგვარი პლანეტა ბრუნავს ვარსკვლავის (HIP 13044 ) გარშემო, რომელიც ერთ დროს ჯუჯა გალაქტიკას ეკუთვნოდა, ის შემდეგ ჩვენმა გალაქტიკამ მიიერთა.

წითელი წანაცვლება არის მასხივებელი წყაროს სპექტრულ ხაზში შემავალი ტალღების სიგრძის ზრდა(ხაზების წანაცვლება სპექტრის წითელი ნაწილისკენ) ეტალონური გამოსხივების წყაროს სპექტრთან შედარებით. არსებობს ორი მექანიზმი, რომლებიც წითელ წანაცვლებას იწვევენ(ან ორივე ერთად).