ადგილობრივი ვარსკვლავთშორისი ღრუბელი

ვარსკვლავები მარტონი არ არიან. ჩვენი გალაქტიკის, ირმის ნახტომის დისკოს 10% გაზისაგან შედგება, რომელსაც ვარსკვლავთშორისს უწოდებენ. ეს ვარსკვლავთშორისი არ არის ერთგვაროვანი, მისი დანაწევრებული სახე მზის მახლობლადაც შეიმჩნევა.

 

დიდი კანიონი მარსზე

მზის სისტემის ყველაზე ღრმა კანიონმა(მარინერი) მარსის ზედაპირი ორ ნაწილად გაყო. მისი სიგრძე 3000 კმ.-ზე მეტია, სიგანე 600 კმ. ხოლო სიღრმე 8 კმ. შედარებისთვის, არიზონას დიდი კანიონი სულ 800 კმ.-ის სიგრძისაა, სიგანე 30 კმ. სიღრმე კი 1,8 კმ.

 

მთვარის მეორე მხარე

ინტერნეტში გამოქვეყნადა მთვარის უხილავი მხარის ყველაზე დეტალური გამოსახულება. გამოსახულება შედგენილია იმ უამრავი ფოტოების საშუალებით, რომლებიც ნასას ზონდმა LRO-ომ გადაიღო. დღევანდელი ფოტოს გარჩევადობის შესაძლებლობა არ არის მაქსიმალური – მთვარის ზოგიერთი მონაკვეთი ადრე უფრო დეტალურად იქნა გადაღებული. თუმცა მთვარის მეორე მხრის ასეთი ზუსტი გამოსახულება მეცნიერებმა პირველად გააკეთეს. ზოგიერთი ცალკეული კადრი გადაიღეს LRO-ს სპეციალური ფართო კუთხიანი კამერით (Wide Angle Camera).

რადიო სიგნალი სატურნიდან

 სავარაუდოთ, სატურნის კილომეტრული დიაპაზონის რადიოგამოსხივება წარმოიქმნება ელექტრონებისგან, რომლებიც პლანეტის მაგნიტური ველის გასწვრივ, პოლარულ რეგიონებთან ახლოს მოძრაობენ. ამ ნაწილაკების(არა მარტო ელექტრონების) ატმოსფეროსთან შეჯახებითვე ხდება პოლარული ნათებაც, მოვლენები მჭიდროდ არიან დაკავშირებული ერთმანეთთან.

გაზაფხულის წვიმა ტიტანზე

(ტიტანი და დიონა)ტიტანის ერთ-ერთმა ეკვატორულმა შტორმმა გიგანტური ისრის ფორმა მიიღო, ისარი პირდაპირ აღმოსავლეთისკენ არის მიმართული. „ისრის“ სიგრძე 1200 კილომეტრია, თითოეული „ფრთის“ სიგრძე, რომლებიც სამხრეთის და ჩრდილოეთისკენაა მიმართული სიგრძით 1500 კილომეტრ აღწევს. ეს უცნაური ფორმის ღრუბლების სისტემა კადრში 2010 წლის სექტემბერს მოხვდა(NASA/JPL/SSI).

ჰიპერსავსე მთვარეობა

2011 წლის 19 მარტს(22:15) მოხდება საკმაოდ იშვიათი ორი ასტრონომული მოვლენის ერთმანეთთან დამთხვევა: სავსემთავრეობა და მთვარის გავლა თავისი ორბიტის დედამიწასთან უახლოეს წერტილში. ბოლოს ასეთი მოვლენა 18 წლის წინ მოხდა – 1983 წლის 28 მარტს. მთვარის ორბიტას აქვს ელიფსის ფორმა, ამიტომ ხილული კუთხური ზომა დედამიწასთან უახლოეს წერტილში 14%-ით მეტია ზომაზე, რომელიც უშორეს წერტილში ყოფნის დროს შეიმჩნევა.

 

 

პირველად მერკურის ორბიტაზე

დედამიწასთან სიახლოვის მიუხედავათ, მერკური მზის სისტემის ერთ-ერთ ყველაზე შეუსწავლელ პლანეტად რჩება. ამი სიტუაციის გამოსწორებაზეა მოწოდებული ამერიკული აპარატი Messenger-ი, რომელმაც ისტორიული მანევრი მოახდინა.

18 მარტს მესენჯერმა დამუხრუჭება დაასრულა და მერკურის ორბიტაზე გადავიდა. ტელემეტრიის მიხედვით თუ ვიმსჯელებთ, დედამიწიდან 155 მილიონი კილომეტრის მანძილზე მყოფმა აპარატმა მანევრი ხარვეზების გარეშე შეასრულა.