ცეფეიდები – ასტრონომების კოსმოსური შუქურები

  მეზღვაურები ორიენტირებას საზღვაო შუქურებით ახერხებენ, ასტრონომები კი კოსმოსურ შუქურებს მანძილების დასადგენად იყენებენ. კოსმოსში ასეთი შუქურების სახით გვევლინებიან პულსირებადი ცვლადი ვარსკვლავები – ცეფეიდები.

SN 2006gy

ზემოთ: SN 2006gy(ილუსტრაცია). ქვემოთ: SN 2006gy და გალაქტიკის ბირთვი, რომელშიც ის იმყოფება. მარცხნივ: ინფრაწითელ დიაპაზონში, მარჯვნივ: რენტგენში(NASA).

ახალი ვარსკვლავები აქტიური მშობლებისგან ჩნდებიან

მოლეკულარულ ღრუბელზე დაკვირვების დროს, რომელიც Cepheus B-ს სახელითაა ცნობილი და დედამიწიდან 2400 სინათლის წლითაა დაშორებული, გაირკვა, რომ იქ ახალი ვარსკვლავების დიდი რაოდენობით გაჩენის მიზეზი რადიოაქტიური გამოსხივებაა.

 

 

მზის სისტემის შორეული მომავალი

 მეცნიერებმა უნივერსიტეტიტად Leicester განიხილეს მზის სისტემის არსებობის შესაძლო დასასრული, ვარსკვლავზე დაკვირვებით, რომელმაც ევოლუცია დაასრულა და თეთრ ჯუჯად გადაიქცა.

კენტავრის ომეგას მილიონობით ვარსკვლავი

ამ მაღალი გარჩევადობის ფოტოზე სფერული ვარსკვლავთგროვა ცენტავრის ω (NGC 5139) არის გამოსახული, მდებარეობს 15 000 სინათლის წლის იქეთ. გროვაში, 150 სინათლის წლის სივრცით, თავმოყრილია დაახლოებით 10 მილიონამდე ვარსკვლავი.

 

ჩვენი გალაქტიკის „ჩამორჩენილი“ ვარსკვლავები

 ნასას კოსმოსურმა ტელესკოპმა ჩვენს გალაქტიკაში იშვიათი ტიპის ვარსკვლავების პოპულაცია აღმოაჩინა, რომელთაც ასტრონომები „ჩამორჩენილ ცისფერ“(1) ვარსკვლავებს უწოდებენ. ამ უჩვეულო ვარსკვლავებმა ასეთი სახელი იმიტომ მიიღეს, რომ მათი განვითარების „დამუხრუჭებისა“ და კაშკაშა ნათების გამო, ისინი უფრო ახალგაზრდად გვეჩვენება, ვიდრე არიან სინამდვილეში.

სირიუსი – ღამის ცის ყველაზე კაშკაშა ვარსკვლავი

  ფოტოზე სირიუსი მარცხენა კიდესთან ახლოს ჩანს. მისგან მარჯვნივ მდებარეობს ორიონის თანავარსკვლავედი, კიდევ უფრო მარჯვნივ ჰეილ-ბოპის კომეტა.