მზის სისტემის შორეული მომავალი

 მეცნიერებმა უნივერსიტეტიტად Leicester განიხილეს მზის სისტემის არსებობის შესაძლო დასასრული, ვარსკვლავზე დაკვირვებით, რომელმაც ევოლუცია დაასრულა და თეთრ ჯუჯად გადაიქცა.

კენტავრის ომეგას მილიონობით ვარსკვლავი

ამ მაღალი გარჩევადობის ფოტოზე სფერული ვარსკვლავთგროვა ცენტავრის ω (NGC 5139) არის გამოსახული, მდებარეობს 15 000 სინათლის წლის იქეთ. გროვაში, 150 სინათლის წლის სივრცით, თავმოყრილია დაახლოებით 10 მილიონამდე ვარსკვლავი.

 

ჩვენი გალაქტიკის „ჩამორჩენილი“ ვარსკვლავები

 ნასას კოსმოსურმა ტელესკოპმა ჩვენს გალაქტიკაში იშვიათი ტიპის ვარსკვლავების პოპულაცია აღმოაჩინა, რომელთაც ასტრონომები „ჩამორჩენილ ცისფერ“(1) ვარსკვლავებს უწოდებენ. ამ უჩვეულო ვარსკვლავებმა ასეთი სახელი იმიტომ მიიღეს, რომ მათი განვითარების „დამუხრუჭებისა“ და კაშკაშა ნათების გამო, ისინი უფრო ახალგაზრდად გვეჩვენება, ვიდრე არიან სინამდვილეში.

სირიუსი – ღამის ცის ყველაზე კაშკაშა ვარსკვლავი

  ფოტოზე სირიუსი მარცხენა კიდესთან ახლოს ჩანს. მისგან მარჯვნივ მდებარეობს ორიონის თანავარსკვლავედი, კიდევ უფრო მარჯვნივ ჰეილ-ბოპის კომეტა.

კენტავრის ალფა – უახლოესი ვარსკვლავური სისტემა

ცენტავრის ალფას სისტემა მზესთან ყველაზე ახლოსაა. სამი ვარსკვლავიდან უახლოესი, ცენტავრის პროქსიმა, ყველაზე სუსტია მათ შორის(4,22 სინათლის წელი).

ვარსკვლავების სფერული გროვა M15

ვარსკვლავები ფუტკრებივით ესევიან ელვარე ვარსკვლავთგროვა M15-ს. ეს 100 000-ზე მეტი ვარსკვლავისგან შემდგარი სფერო ჩვენი გალაქტიკის ახალგაზრდობის დროინდელი ნარჩენია. ის უშორესი წარსულიდან მოყოლებული ბრუნავს გალაქტიკის ცენტრის გარშემო.

 

პირველი ვარსკვლავები ბზრიალასავით ტრიალებდნენ

ასტრონომებმა დაადგინეს, რომ სამყაროს პირველი ვარსკვლვები ღერძის გარშემო 100-ჯერ უფრო სწრაფად ტრიალებდნენ, ვიდრე ახლანდელი მათი თანამოძმეები. ამის შესახებ ინფორმაცია გამოქვეყნდა საიტ ScienseNOW-ზე.

 

 

ნეიტრონული ვარსკვლავების შერწყმა შესაძლებელია მოკლე გამა-ანთებების ენერგიის წყარო იყოს

ასტროფიზიკოსების საერთაშორისო ჯგუფმა კომპიუტერული მოდელირების საშუალებით აჩვენა, რომ ორი საკმაოდ მასიური ნეიტრონული ვარსკვლავის შეჯახება იწვევს მბრუნავი შავი ხვრელის გაჩენას, შემოფარგლულს ზემძლავრი მაგნიტური ველით, ტოროიდალური და პოლოიდალური ფორმებით.

 

„ბრტყელი ვარსკვლავები“ და ზოგიერთი ასტროტერმინი

 ნებისმიერი ზომის ვარსკვლავებს – წითელი ჯუჯებიდან ცისფერ ზეგიგანტებამდე – აქვთ სფერული ფორმა. თუმცა კოსმოსში არის საკმაოდ ბევრი ისეთი ობიექტი, რომელთაც შეეფერებათ ასეთი ექსტრავაგანტური ტიტული(ბრტყელი), მათ მეცნიერები აკრეციულ დისკოებს უწოდებენ.